گاهی دوست دارم این صفحه رو باز کنم و فقط بنویسم. 

انقدر زیاد که خستگی هام در بره.نق بزنم انگار کسی هست اینجا که داره به حرفام گوش میده میگه سر بزار روشونم موهامو ناز کنه،اشکمو پاک کنه بعد من همه چی رو فراموش کنم.حافظه ی ذهنم پاک بشه.

انگار این جا یه دفتره.مثل سر رسیدایی که توش خاطراتمو مینوشتم.وقتی کلمه هام تموم شد خط خطیش کنم تا جوهر خودکارم تموم شه.

لازم دارم..یه نفس عمیق ،جورابای بلند رنگیمو بپوشم..برم تو رخت خواب سردم..خنکی بالش.عصر مامان بیدارم کنه فقط نگاش کنم فقط..بوی آش بپیچه تو خونه بگه :گل قیزیم قورودی آش پیشیرمیشیم...


آش داغ بخوریم و به برفایی که تو سرمای بیرون دارن دونه دونه میبارن نگا کنیم و کیف کنیم..


آآآآآآآ ی