گیرم سال شصت و یک هجری نه...نود و شش شمسی

زمان برای ما زمین گیر شده ها که فرق نمیکند.کربلا به وسعت همه ی دنیا  و تاریخ است دقیق که نگاه کنم هرکسی شبیه شخصی است. من دنبال خودمم.دنبال نقش خودم.آن موقع من کدام بودم؟چپی یا راستی؟بیطرف؟یار امامم؟مقابل امامم؟جانبازی که قاتل امامش شد؟حری که آزاد شد؟

شاید منم...

کسی که خیلی نمیداند خیلی دور است. اصلا همان موقعی که امامش دارد صدای هل من ناصر میدهد وبلاگش را آپ میکند و وقتی اندکی از عذاب وجدانش کم میشود،به روزمرگی های خود ادامه میدهد...