آخر اگر نور نبود که تو خودت را نمیدیدی.تو با او خودت را میبینی،پس اوست که تورا به خویش میخواند که در نور نمانی و از نور دور نمانی؛چون از نور ماندن تاریکی است ودر نور ماندن کوری؛چون باید با نور نگاه کرد،نه آنکه به نور نگاه کرد.کسی که با خورشید نگاه نمیکند و به خورشید میکند کور خواهد شد.

+بک عرفتک