شاید بتونم امشبو نخوابم،شام رو تو اتاقم بخورم،مودم رو خاموش کنم،همشهری داستانم رو به فردا موکول کنم،کار ها مو تند تند انجام بدم،از خواهرم کمک بگیرم،جواب اس ام اسای بچه ها رو ندم...شاید بتونم دو لیوان نسکافه بخورم،صب یکم دیرتر برم برا تحویل،کارهامو ناقص ول کنم،این متنو ناقص اینجا ول کنم و برم سر کارم 

شاید بتونم یکم با مامان مهربون تر باشم ،عصبانی نشم وقتی خونواده ازم میپرسه چقدر از کار مونده،چقدش نمونده،شاید از بابا بخوام شیت هامو ببره برام پانچ .شاید دیگه غصه ی امتحان های قبل تر و فرصت های قبل تر و نخورم.


اما نمیتونم

 نمیشه که فکرت نباشه ،غصت نباشه،عشقت نباشه







خودت نباشی

پ.ن:مشوش تر   از این که  پست روال قبلی رو نداره و اسم تو بالاش سنجاق نشده؟!